Upprisa

Ónauðsynlegar nauðsynjar

 

Um daginn fór í út í búð að kaupa rakvélarhausa á Venus rakvélina mína. Ég fann þá ekki í Bónus og ekki í Hagkaup. Ég hélt að nú væru þeir hjá Venus hættir að selja þessa hausa. Ég á nefnilega sjáið til gömlu týpuna af Venus – ekkert vibrate eða áföst raksápa, bara voða einföld rakvél. Ég stóð í þeirri trú að þetta væri sölubragð hjá þeim, að neyða mann til að kaupa nýrri kynslóð sem er alveg rándýr! En svo fór ég í Nóatún og hoppaði hæð mína því hvað sá ég þar? Jú – mikið rétt. Hausa á rakvélina mína. Ég man fyrir svona 2 árum þá kostaði svona pakkning sirka 1400 krónur og mamma varð alltaf rauð í framan þegar ég laumaði pakkningunni í innkaupakerruna í Bónus heima á Akureyri. Nú var komið að mér að roðna, blána og hvítna...allt í senn! Núna kostar þessi forláta pakkning hvorki meira né minna en 2500 krónur!! 4 rakvélarhausar – eins gott að maður sé alltaf að raka sig til að fá sem mesta nýtingu úr þessum hausum!

 

Þá fór ég að hugsa um allt það sem við kvenþjóðin “þurfum” að eiga í skápnum. Ég fór að sjá stjörnur þegar ég var u.þ.b. hálfnuð vegna himinhárra upphæða í huganum mínum svo ég ákvað að þetta væri efni í bloggfærslu – þrátt fyrir að hafa ekki bloggað í tjah, hátt í hálft ár.
 

Teljum þetta nú saman. (Eftirfarandi er inní mínum skáp og það sem ég tel “nauðsynlegt”)
 

Það er algjör nauðsyn að eiga gott body lotion, sérstaklega þegar fer að kólna svona svakalega. Í den var nú ekkert svo dýrt að kaupa vellyktandi body butter í Body shop. En það var í den. Nú held ég að stór dolla af því kosti um 2500 kr. Nei takk, þá kýs ég að kaupa Nivea body lotion sem hægt er að fá í öllum helstu matvörubúðum fyrir um 800 kr.
 

Rakakrem er farið að hlaupa á fimmþúsundum þessa dagana – allavega svona merkjarakakrem. Ég er nú það heppin að vera skyld mömmu minni svo ég er nokkuð vel sett í þeim málum. Hef heyrt frá nokkrum vinkonum að Nivea rakakremið sem fæst einnig í flestum matvörubúðum sé bara ágætt fyrir ekki svo marga peninga – tékkið á því.
 

Sjampó og hárnæring. Mamma mia og pabbi pia. Það er ekki auðvelt að finna svoleiðis fyrir lítinn pening sem er samt ágætt fyrir hárið. Það er svo misjafnt hvað hentar hverju hári. Ég prófaði að kaupa núna seinast e-ð sem ég hef aldrei séð fyrr. Sá það í apótekinu á Suðurlandsbraut og kostaði um 600 kr. stykkið minnir mig. Heitir Trevor Sorbie professional og er bara ágætt, ekkert til að hrópa húrra fyrir enda “hræódýrt”. Á eftir að finna e-ð gott fyrir hárið OG veskið.
 

Púður. Eigum við e-ð að ræða verðið á þessu? Fylling, NB FYLLING, í Shisheido kostar um 5000 krónur og Kanebo er ennþá dýrara en það! Tek ekki þátt í svona vitleysu. Hafdís systir benti mér á CEE púðrin sem ég keypti síðast. Kostar 3200 og er m.a. til í Hagkaup. Þetta er bara hið fínasta púður. Það er að vísu ekki hægt að kaupa fyllingu, það þarf bara að kaupa nýja dós en það borgar sig samt að kaupa þetta.
 

Vaxstrimlar og rakvélar kosta líka sitt. Pakki af Veet vaxstrimlum er á um 1500 kr. Það er þó ódýrara en að fara á stofu! Ný rakvél kostar svo um 3000 krónur og svo þessir blessuðu hausar sem þarf jú alltaf að endurnýja – 2500 kr.pakkningin.
 

Held ég segi þetta nú bara gott í bili – það var bara stiklað á stóru en hver veit nema ég haldi áfram með þetta þegar andinn heimsækir mig aftur.

 

Næsta land

Jæja þá er ég mætt til Kanada. Er í Toronto og er að fara uppí flugvél til Winnipeg og svo í bíl til Riverton. Næs

Hafið það gott. Sjáumst í júní! 

Home

Ég lenti í skemmtilegu atviki fyrir mörgum vikum í lestinni hérna í París. Ég sat og var að lesa bók sem ber titilinn "Naked". Ég tek eftir því að það sest maður við hliðina á mér. Stuttu seinna finn ég heldur vonda lykt og átta mig á því að lyktin er af manninum. Þá fer maðurinn að tala við mig. Byrja á að heilsa mér á frönsku og segir að honum langi mikið til að tala við mig. Ég lít upp, kurteisi að gera það, og sé þá að þetta er augljóslega heimilislaus maður. Ég horfi á hann, brosi og segi á minni íslensku að ég skilji bara því miður ekki neina frönsku. Þá skiptir manni yfir í enskuna. Ég velti því fyrir mér hvort ég eigi að púlla ljóskuna á þetta og ákveð að gera það og segi aftur að ég tali einungis íslensku, enga ensku. Hann heldur áfram á frönsku og ensku og ég sný mér aftur að bókinni. Svo fer ég að lokum út. Loka bókinni og átta mig þá á því að bókin sem ég er að lesa - er á ENSKU. Flott hjá mér að þykjast ekki kunna ensku og vera með bók á því tungumáli fyrir framan mig. High five fyrir mér. 

Þegar maður veit að það eru aðeins nokkrir dagar eftir þá fer maður skyndilega að hugsa öðruvísi, gera hluti á annan hátt. 

Þetta er síðasta vikan mín hérna í Parsís og ég er búin að njóta þess að labba um borgina, fara á söfn og í Óperuna sem ég er búin að ætla að gera mjög lengi. Í dag ætla ég líka að 2 önnur söfn. Skyndilega hefur maður ekki allan tímann í veröldinni, skyndilega er heimförin handan við hornið.

Ég hlakka voðalega mikið til. Fer til Þýskalands á laugardaginn og hitti Katrínu, Heiðu og Láru í Frankfurt þar sem við ætlum að mála borgina rauða þann daginn og nóttina væntanlega. Daginn eftir förum við svo til Kölnar, eða ég, Heiða og Katrín. Þar ætlum við að vera alla vikuna, eða ég fram á laugardag. Þá tek ég lest til Kóngsins Köben þar sem ég verð í eina nótt hjá henni Arnrúnu sem er svo góð að leyfa mér að gista. Svo tek ég að lokum flugvél heim á leið sunnudagskvöldið 15. mars. 

Það er ekkert ákveðið sem bíður mín heima. 1 og hálfur mánuður á milli útlandaferða. Væntanlega fer ég á stúfana, reyni að finna mér sumarvinnu, jafnvel e-ð til að dútla við í þennan 1 og hálfa mánuð. Ég ætla mér líka að njóta þess að vera með Hafdísi og litla frænda þar sem þau eru jú í fæðingarorlofi. Vera með vinum og fjölskyldu, það er e-ð sem hljómar svo vel akkúrat núna. Ég mæti akkúrat í tíma fyrir skírnina hjá litla, þau voru svo góð, svo svo góð að bíða eftir uppáhaldsfrænkunni, yndislegt.

reynslubankinn Erla, reynsubankinn

Jæja, þá er þessa Alpavist á enda komin. Ég fer aftur til Parísar á morgun, mæti fersk á útskriftina mína og Dóru á laugardaginn, sjálfan dag Valentínusar. Það verður gaman að sjá fólkið sem ég var með á hverjum einasta degi í 3 mánuði aftur. Kannski tala frönsku? Já held það bara. Tala nú ekki um að hitta hana Dóru aftur, elskulegu. Búin að sakna hennar mikið. Erik verður að sjálfsögðu á sínum stað, verður gaman að geta farið að hlusta á bullið í honum aftur.  

Þó svo að þessa dvöl hafi verið styttri en ég bjóst við þá er þetta búið að vera ótrúlega gaman. Ég er búin að geta æft mig á bretti, brettað við bestu aðstæður sem um getur, verið með tveimur dúllum, ein örlítið meiri dúlla sem sagði í kvöld: Eygló, ég vil ekki að þú farir, ég elska þig, ég á eftir að sakna þín, hvenær kemur þú aftur? Ég hafði það ekki í mér að segja litlu dúllunni að ég væri ekki að koma aftur þannig ég sagði smá hvíta lygi, að ég kæmi aftur eftir 3 vikur. Þá hætti hún að gráta. Og þetta var eldri stelpan. Hlakka til að tala við þær á Skype eftir 2 vikur og þær fljúgandi færar í enskunni..haha þar sem það er nú ensk stelpa sem talar enga frönsku að vera með þeim TVISVAR í viku eftir að ég fer. 

Ég er búin að kynnast skemmtilegum bretum og frökkum sem ég er búin að vera með á hverju einasta kvöldi síðan ég kom hingað. Það var erfitt að segja bæ núna rétt fyrir hálftíma. Knúsaði þau öll yfir barborðið en þar vinna þau flest, á bar sem heitir Barometer. Ekki hélt ég að það yrði svona erfitt að kveðja þau en svo fattaði ég af hverju. Ég er búin að vera svo mikið með þeim og þau voru svona eins og minn hópur. Og það er svo langt síðan ég hef haft minn hóp. Sakna stelpnanna minna heima svo mikið. Hlakka til að hittast í júní, gera e-ð skemmtilegt saman eins og okkur er einum lagið. Það verður fráb!!!

Annars á ein stelpan mín afmæli í dag, elsku Ragnhildur. Til hamingju aftur!! Stúlkan er orðin svo stór...ég man eftir henni bara sem 17 ára trítlu, dökkhærð, hávær, frá Mývatnssveit. Ekki datt mér í hug þegar við sátum í herberginu hennar Rannveigar á Birtingarhelginni miklu að við ættum eftir að verða svona rosa, rosa rosa, rosa, rosa...legar vinkonur.Þú ert æði litla Bimbóin mín, hlakka til að knúsa þig eftir ekkert svo margar vikur!   

Góða nótt, er farin að pakka...aftur

...

Hvað er málið?

Þau auglýsir í blaði. Þú auglýsir eftir au pair. Allt í lagi, þau auglýsir eftir au pair, þú vilt að krakkarnir læri smá ensku. Brush your teeth, take a shower. Allt í lagi,ekkert mál.

Heyrðu, þú ert ekki að kenna þeim næga ensku, við viljum stytta dvölina, þú ferð á föstudag, við erum búin að ráða enskukennara.

Okey, ég er semsagt að fara á föstudag. Því stelpurnar eru ekki búnar að læra neitt mikið í ensku í 2 VIKUR, FOKKING 2 VIKUR! Hverjar eru líkurnar á að 5 ára stelpa og 8 ára stelpa læri ensku á 2 vikum? Einhver, svar?

Talandu um samskiptaörðuleika. Læra ensku, okey, það er eitt. En að vera enskukennari, það er annað. Ég er fær um að kenna þeim frasana á ensku, en ég er enginn enskukennari, ég átti ekki að vera enskukennari fjandinn hafi það. Ég er svo reið, svo reið.  

FEbrúar

Jæja. 
Ég skulda víst smá update.

Ég er komin í Alpana, kom hingað í þetta fallega umhverfi 23. janúar og hingað til hefur þetta verið frábært. Ég fékk snjóbretti til eigin nota, íbúð sem er ansi ljúft að hafa og tvær litlar sætar stelpur sem ég passa í nokkra tíma á dag. Búin að finna mér vini svo þetta er allt á réttri leið.

Ég er svo andlaus. Skrítið, finnst eins og ég ætti að vera að skrifa skáldsögu því umhverfið hentar svo vel í það. En ég kem ekki einu sinni nokkrum vel orðuðum orðum á bloggið. Hvað á það að þýða?

Annars verð ég hérna í fjöllunum fram í apríl. Þá fer ég til Parísar og mun eiga góðar vikur þar  með elskulegu Dóru í krúttlegu íbúðinni okkar. Svo er ég búin að ákveða að skella mér til Kanada í einn mánuð. Fer þangað 30. apríl en fyrst millilendi ég á Íslandi í 3 daga. Lendi þar 27. apríl. Kaldhæðnislegt að það var ódýrasti kosturinn að fljúga fyrst til Íslands. En í Kanada ætla ég bara að njóta þess að vera með fólkinu sem ég kynntist þar. Svo kem ég heim 29. maí og vonandi, vonandi komin með kick ass sumarvinnu. 

Segjum þetta gott, jájá. 
 

ég elska

Ég elska tilfinninguna sem góð bók gefur mér. Að lesa og lesa og geta ekki lagt hana frá mér. Ég stóð sjálfa mig að því í lestinni áðan að vera með stærsta bros í heimi á andlitinu á mér, eða svona bros/stórtglott, þegar ég fattaði það þá varð ég ennþá glaðari því það er langt síðan bók hefur komið svona brosi á andlitið á mér. Ég elska svona bækur. Ég er að lesa Ljósaskipti eða á ensku, Twilight. Um vampíruna og mennsku stelpuna sem verða ástfangin, hún er mjög góð. Get ekki hætt að lesa. 

Annað sem ég elska eru nýjar hugmyndir. Nýjar hugmyndir og nýtt sjónarhorn sem kemur allverulegu róti á þínar innri hugsanir og tilfinningar. Ef hugmyndin er góð þá getur maður ekki hætt að hugsa um hana og velta fyrir sér hinum ýmsu leiðum til að framkvæma þessa hugmynd. Ef hún er slæm...ja, þá bara hlær maður að henni. 
Það er líka ótrúlegt hvað samtal við aðra manneskju getur gert sumar hluti skýra, hluti sem eru búnir að vera að íþyngja manni lengi.

Eg elska líka að heyra litla frænda minn hjala í símann og hlusta á hann, ég held hann viti upp á hár hver er á hinni línunni. 

Society

Skyndilega kom andinn yfir mig. (Spoiler alert, ef þú vilt ekki vita endann á Into the wild skaltu sleppa að lesa síðustu efnisgreinina)
 

Ég sit hérna upp í  rúmi, með kerti mér við hlið og er búin að vera að prjóna í allt kvöld og horfa á Into the Wild. Mikið óskaplega er það búið að vera huggulegt. Á meðan voru Erik og Desmond inní stofu að drekka bjór og kjafta og þegar ég fór fram trúði ég ekki mínu eigin nefi, slík var testesterón lyktin – af bara tveimur karlmönnum.
 

Into the Wild er góð mynd. Kom mér til að hugsa. Mér finnst þetta heillandi hugmynd. Klippa greiðslukortin sín, brenna peningana sína og fara á puttanum í ferðalag, lifa á náttúrunni, kynnast nýju fólki og hafa með einhverju móti áhrif á líf þeirra. Samfélagið er með alltof mótaðar hugmyndir um hvað skal gera í lífinu. Peningar ráða öllu. Ef maður ætti ekki peninga þá byggi maður á götunni, eins og svo margir gera hérna í París. En ég spyr mig, af hverju er svona nauðsynlegt að gera allt samkvæmt bókinni. Grunnskóli, menntaskóli. Flott, það er flott byrjun, menntun er mikilvæg, það vitum við öll. Ef hvað skal gera eftir menntaskólann? Þetta er spurning sem margir vinir mínir og skólafélagar og ég sjálf, við höfum verið að glíma við þessa stóru spurningu síðastliðið ár. Af hverju getum við ekki bara séð hvað setur. Af hverju endilega að ákveða núna, og ekki seinna en núna, hvað við viljum gera það sem er eftir af ævinni? Þegar ég fer í háskólanám þá ætla ég að læra e-ð sem vekur áhuga minn. Ég ætla ekki að fara í e-ð nám einfaldlega af því að það er praktískt. Ég ætla ekki að fara í nám hugsandi um hvernig ég muni fá borgað í framtíðinni. Ég ætla ekki að fara í nám sem mun tryggja mér starf um leið og ég útskrifast úr háskóla. Ég helt að það sé komið á hreint að það er ekkert öruggt þessa dagana, hvorki á Íslandi né annars staðar í heiminum. Núna er kannski mikil not fyrir verkfræðinga en við höfum ekki hugmynd um hvernig staðan verður eftir 3 ár. Fjandinn, við höfum ekki hugmynd um hvernig staðan verður eftir hálft ár. Það er allt í uppnámi og það eru allir í uppnámi.
 

Ef við byggjum bara í óbyggðunum – myndum brenna peningana okkar og svo myndum við lifa á ást og súrefni. Ef bara lífið væri eins og teiknimynd, eða Mamma mia. Þá væri það svo auðvelt.
 

Mér finnst allavegana erfitt að reyna að stýra lífi mínu ákveðinn farveg núna, tuttuga ára gömul. Hvernig veit ég hvort ég muni vilja sömu hlutina eftir 10 eða 15 ár. Ég vil kannski vera skurðlæknir núna en hvað ef ég vil vera geimfari eftir 20 ár? Mér finnst mikil skuldbinding að ákveða nám, það er alltof grafið í huga minn að þá sé maður að ákveða alla sína framtíð. Persónulega finnst mér ég ekki tilbúin að ákveða mína framtíð tvítug að aldri.
 

Kannski ég ætti bara að gera eins og Chris?
...nema bara sleppa því að deyja í endann...kannski

Fréttir

Þetta sagði Dagný Björk Arnljótsdóttir þegar hún var spurð að því hvar hún yrði um áramótin.

Ég verð í París, að drekka mig blindfulla með Eygló og Dóru, með sigurbogann í annarri og Eiffel turninn í hinni að labba niður Champs Elysees. Þið kannski veltið því fyrir ykkur hvernig ég ætli að verða blindfull með fullar hendur. Svarið við því er að ég ætla að líma hvítvínsflösku við varirnar á mér og hella í mig að vild. Svo þegar ein flaska er búin bið ég bara Eygló eða Dóru um að líma aðra flösku á mig.

Já ef einhver velti því fyrir sér hvernig áramótin hjá okkur verða í París þá er þetta svarið. Haha, ég lá á gólfinu og hló, svo sagði ég Dóru þetta og hún lá uppí rúmi og hló. Æ elsku Dagný, mikið hlakka ég til að fá þig!

Annars verður þetta fréttablogg:

• Síðasta föstudag, 12. desember varð ég móðusystir. Hafdís og Maggi eignuðust heilbrigðan strák, 52 cm, 14 merkur og alveg gullfallegur með sæsasta nebba í heimi. 
  
• Á morgun, 19. desember fer ég heim. Mikið hlakka ég til. Ég ætla að knúsa alla svo mikið. Ég hef sjaldan verið spenntari fyrir endalausum knúsum!
  
  
• Þann 23. janúar mun ég yfirgefa París - tímabundið. Ég er komin með vinnu í frönsku ölpunum sem au pair fyrir franska fjölskyldu. 2 litlar krúttlegar stelpur sem eru í skólanum allan daginn og hvar verður Eygló á meðan? Jújú, uppí fjöllunum að æfa mig á brettinu! Þetta er nokkuð ljúfur díll og ég er ansi spennt. Þetta er bara í 2 mánuði þannig ég og Dóra verðum ekki aðskildar lengi. Svo sný ég aftur til París á besta tíma - að vori til!

Annars kveð ég núna frá París í bili, ég hlakka mikið til að hitta alla um jólin, bæði í Reykjavík og á Akureyri. Ég er einstaklega spennt fyrir gleðinni sem verður á annan í jólum, ó já. 

 

J'ai un problem

Ég er í voðalegri krísu núna.

Málin standa þannig að ég er að fara í helgarferðalag til Normandí um helgina. Ég vildi að ég væri að fara með myndarlegum ungum manni sem ég er mega skotin í en nei, ég er reyndar bara  að fara með tveimur amerískum vinkonum mínum. Þær eru báðar mjög amerískar. Nicole sem er frá New York og Ella sem er frá Massachusets. Ella talar frönsku með mjög miklum amerískum hreim og það er stundum pínlegt að hlusta á hana reyna að tjá sig. Nicole er aftur á móti með mjög góðan hreim. En við erum semsagt að fara í helgaferð saman.

Krísan er þessi...
Ég á enga almennilega skó til að fara með. Ég er með stígvél, mjög óþægilega strigaskó sem ég keypti í Tyrklandi og svo flatbotna skó sem blotna á NoTime þegar það rignir eða þegar ég labba í einhverskonar bleytu, svo er ég bara með hlaupaskó sem eru grænir vegna þess að ég hljóp í grasi í sumar. Ég býst við að labba svolítið mikið um helgina og mér finnst ekkert af þessum skópörum vænlegur kostur. Ég sagði Ellu frá þessum áhyggjum mínum og hún sagði mér að ég ætti bara að vera í hlaupaskónum, hún ætlaði að vera í bleiku hlaupaskónum sínum. EN ég get ómögulega hugsað mér að vera í grasgrænum hslaupaskóm við niðurmjóar buxur eða leggings og pils. Sú hugsun lætur mig frá grænar bólur og ég hugsa um það og sé það fyrir mér með hryllingi. Það er svo hrikalega hallærislegt og amerískt og þegar ég útskýrði þetta fyrir Ellu held ég að hún hafi móðgast. En það leyti ekki krísuna...hún er óleyst. Núna bið ég um hjálp

Hjálp.